sonnettenkrans xiv

XIV

In ons hart wat we willen sturen we uit

naar wie het horen wil en wie niet.

Dat onderscheid maakt zich pas nadien.

Op mijn rug ’n bordje met “pas op, zwenkt uit”

Ik zwalk er soms nog op los, maakt niet uit.

Ik blijf maar doorgaan op mijn eigen beat

Ik schreef een murder ballad een danklied

Dit varkentje heeft nog lang geen lange snuit

maar ’t is wel gewassen. Met vuur spelen

doe je omdat je het warm wil hebben

met vuur spelen is een spel van jaren

Met vuur spelen je moet met vuur spelen

om het in de vingers te hebben

met vuur spelen tot het einde der jaren.