kerstbrief

Hoi M,

Wat een mooi kerstcadeau, zou ik durven zeggen, dat we elkaars derde categorie zijn. We zijn schrijvers, en hadden voor het gemak onze omgeving ingedeeld in twee categorieën: supporters en dwarsliggers. De ene moedigen aan en werpen bloemetjes, de andere dwarsbomen en werpen stokken tussen de creatieve wielen.

 Jij miste een derde categorie, van mensen die “actief deuren op een kier zetten, je de weg wijzen, prikkelen.” Het woord mentor schoot door mijn hoofd, maar het dekte niet een schijntje van waar je op doelde. Het is omvattender, en er zijn geen vaste rollen te vertolken. Je schreef: “als je niemand hebt om van te leren/ uit te wisselen kan het nog steeds eenzaam zijn.”

Je prikkelt me om te schrijven (zie me doen) en je wijst me de weg door je favorieten van deze blog te benoemen: de “puttanesca” en “commodore” meer bepaald. Ik moet hardop lachen omdat je hen zo benoemt, mijn zelfgekozen (poging tot) poëtische titels voor beide teksten ten spijt. Je hebt vragen bij die 5% verzonnen die hier rondspookt, maar kiest favorieten die blinken van de oprechtheid.

Je noemde “chatberichten ook een beetje brieven”, om je “giga-whatsapp bericht” te kaderen. Of het nu via postbode, postduif of digitale postsnelweg komt, je brieven zijn altijd welkom.

Genegen groet,

D